تبليغاتX
فصل سبز وصل

فصل سبز وصل
در آرزوی وصل به آن فصل سبز وصل ... هر فصل را به عشق ولی (عج) سبز می کنیم 
قالب وبلاگ

حرف های ما هنوز ناتمام...

تا نگاه می کنی:

وقت رفتن است

باز هم همان حکایت همیشگی!

پیش از آنکه با خبر شوی

لحظه ی عزیمت تو ناگزیر میشود

آی...

ای دریغ و حسرت همیشگی

ناگهان

چقدر زود

دیر میشود!


(قیصر شعر این مرز و بوم)



از تمامی دوستان  عزیزم بابت اینکه توفیق کمتری دارم تا خدمتشون برسم و آثار فاخرشون رو بخونم عذرخواهی می کنم

ان شاءالله به زودی گرفتاری ها مرتفع می شوند

ضمنا عذر تقصیر بابت درج نکردن پاسخ زیر نظرات گرانقدر شما

التماس دعا

[ پنجشنبه دهم فروردین 1391 ] [ 1:27 ] [ علیرضا قنادی ] [ ]

باسمه تعالی



السلام علیک یا صاحب الزمان (عج)

ای داغدار کینه ی دیوار و در، سلام            ای اشکهات راوی خون جگر، سلام



پیش نوشت:
فقط یک پیشنهاد

با دلی آماده

و سوخته،

زمزمه کنان به سراغ این مرثیه برویم

باشد که مقبول بیفتد...



دلم شور می زند...

کوچه پر از صداست، دلم شور می زند            

این ناله از کجاست؟ دلم شور می زند

دستی زمخت، آمده بالا در ازدحام...                

این مرد بی حیاست، دلم شور می زند

از اشک، کودکی نفسش بند آمده                    

دشوار روی پاست، دلم شور می زند

بی خار بود و در تن او خار می برند              

یاسی که آشناست، دلم شور می زند

انگار دست موج به ساحل نمی رسد                

بندی به دستهاست، دلم شور می زند

یک درب، یک شقایق و یک غنچه بود، وای...  

این اوج ماجراست، دلم شور می زند

پیوند خورد آتش و خون، "آه" دود شد             

ذکرم خدا خداست، دلم شور می زند

ناگاه درب... نقش زمین، نقش یاس شد              

گلبرگ ها جداست، دلم شور می زند

رفتند... نیمه های شب آمد ولی فقط                

نُه دست بر دعاست، دلم شور می زند

انگار حرف های دل این اذان صبح                

"حیّ علی العزا"ست، دلم شور می زند

اما امیر گفت که سر می رسد کسی...               

آن منتقم کجاست؟ دلم شور می زند...

91/1/28



پ.ن1: اللهم عجــــــــــــــــــل لولیک الفرج

پ.ن2: التماس دعا...

برچسب‌ها: حضرت زهرا, فاطمیه, امام زمان
[ سه شنبه پنجم اردیبهشت 1391 ] [ 11:50 ] [ علیرضا قنادی ] [ ]
باسمه تعالی


تقدیم به یگانه علت خلقت و آفرینش؛ حضرت صدیقه کبری (س)


عشق در قلب قلم جوهر شد و  

عشق بازی روی لوح آغاز شد

بالها را عشق روزی که شکست

تازه آن دم لحظه ی پرواز شد


بال ما، پرواز ما "یا فاطمه"ست

هر دم و هر بازدم با فاطمه ست

بر علی همتای بیتا فاطمه ست

آفرینش در وجودش راز شد


با دَمَش عیسی مسیحایی کند

نــــــــوح، اقیانوس پیمایی کند

چوب موسی فتح دریایی کند

هر نگاهش مایه ی اعجاز شد


طعنه بر خورشید زد با چشم هاش

ماه هم رسوا شود با چشم هاش

جلوه ی جنت دهد با چشم هاش

لطف ایزد از نگاش ابراز شد


بر پــــدر دارد مقــــــام مادری

می کند همدوش حیدر، حیدری

خطبه اش کوبنده همچون خیبری

عدل با میزان او همساز شد


1391/1/28

[ پنجشنبه سی و یکم فروردین 1391 ] [ 23:41 ] [ علیرضا قنادی ] [ ]

به بهانه ی شهادت مادرم که ذره ای لیاقت فرزندی اش را ندارم...


میل ثریا

رقص آتش به در خانه چه غوغا می کرد                    

دود و خاکستر و خون معرکه برپا می کرد

بند بر دست، کسی، ناله ی جانسوزی داشت           

هق هق خامُش او لعن به دنیا می کرد

آتشی سوخت گل و غنچه و بستانش را                   

او ولی زیر لبش داشت خدایا می کرد

دربِ سنگین و چهل سنگِ قسی تر از سنگ 

مدفنی بهر گل یاس مهیا می کرد

ماه در قامت یک بدر هلالین قامت                

خویش را داشت به آیینه تماشا می کرد

گوش کن، می شنوی؟!  درد دل دیوار است:  

«غنچه ای بهر گلی داشت تمنا می کرد»

«آخ، بابا چقَدَر میخ، دلی پر دارد...»             

ذره ای کاش که با سینه مدارا می کرد

آخر از زخم جفا، جایگهش  بستر شد                      

زخم ها داشت، ولیکن همه حاشا می کرد

گاه گاهی نگران سوی حسینش می شد                 

بوسه ها  زیر گلو بهر مبادا می کرد

اندکی کاش دعا بهر خودش هم می خواند    

خواند، اما طلبش میل ثریا می کرد

عاقبت، ماه، غریبانه به اشک خورشید                     

غسل گردید و به آغوش زمین جا می کرد

زیر لب ذکر علی بود: "بیا ای قائم (عج)"       

قاتلین را همگی وعده ی فردا می کرد

1389/12/15

 


پ.ن: اُفَوِّضُ اَمری اِلی الله، انَّ اللهّ بصیرٌ بِالعِبادِ...

[ دوشنبه چهاردهم فروردین 1391 ] [ 17:50 ] [ علیرضا قنادی ] [ ]


به نام خدا

این هم از اولین حرف دل سال 91

ان شاءالله سرآغاز خوبی باشد برای سالی سرشار از بیان حرف دل، آن هم با زیان شعر



هجوم ویرانی


از دل کوچه های تنگ دلم،

جز سکوتی عمیق، پیدا نیست

حرف حرف "سکوت"شان فریاد...

عهد بستم که عشق، پنهانیست


زیر خاکستر تنم آتش

بین آتش، دلی که می سوزد

بی نوا ابر چشم هایم باز

در هیاهوی شعله، بارانیست


بغض من می کُشد نفس هایم،

بغض من می شود شکار اشک

دست بالای دست بسیار است

سوی جانم هجوم ویرانیست


این تپش ها صدای قلبم نیست

موج هاییست جنس خون دل...

می خروشند سینه بشکافند

حال و روزم عجیب طوفانیست


شور زخمش همیشه شیرین است

درد، عشق است و عشق، درمانش...

لحظه ی فصل عشق می دانم

لحظه ی شادی و پشیمانیست


نقض قانون طبیعت عشق است،

مثل تصویر چهره ی عاشق:

رو به هر سو رهاست در اشک و

پشت مژگان یار زندانیست


جاده در جاده سخت، پیمایم

شعله در شعله سخت می سوزم

مقصدت عشق هست، بسم الله:

این شروعِ بدون پایانیست

 

پ.ن1: امسال فهمیدم خـــــــــــیلی رو سیاه تر از آن هستم که بخواهم راهی نور شوم!!! تنها دلخوشی که دارم این هست که گرچه جسمم راهی نور نشد؛ اما کسی جلودار دل نیست...

پ.ن2: التماس دعا...

[ یکشنبه ششم فروردین 1391 ] [ 0:52 ] [ علیرضا قنادی ] [ ]


سلام به دوستان عزیز و بزرگوارم

چند وقتی هست که دستانم از شعر خالی هستند و سخت، دعای شما رو می طلبند

اما به مناسبت ایام پیش رو، غزلی رو که در اوائل خادمی اهل بیت در زمینه ی شعر سروده بودم  تقدیم می کنم به محضر حضرت مهدی (عج) و چشمان پر محبت شما

یکسال دیگه هم بدون یوسف زهرا طی شد و گذشت؛ نمی دونم خوشحال باشم از اینکه داره سال جدیدی بدون ظهور آقا شروع میشه یا ناراحت

اما همه ش به خودم میگم: هنوز جمعه ای در این سال و جمعه هایی در سال جدید، در پیش است و

شاید این جمعه بیاید، شاید...

ان شاءالله که سال پیش رو، سال ظهور آقامون باشه و زیر بیرقشون ایام فاطمیه رو عزاداری کنیم

برای همه ی دوستان عزیزم سالی تمام بهار و سرشار از شادی و سلامتی از خداوند مسئلت دارم

این شعر رو برای نوروز سال 89 سروده بودم:


زمان در تب نـوروز و نـگارم نرسیدست          

جـهان محـو بهـارست و بهارم نرسیدست

  ***

سراسر همه گل روید از این خاک، ولیکن          

بـه گلزار دلـم زهـره عـذارم نرسیدست

  ***

چه فرقی بکند کین شب عیدست، و یا روز        

الا ای دل مـن لــیل و نـهارم نرسیدست

  ***

بپوشان رخ خود ای تو سـروش مه رنگین        

 کـه آن یــار مسیـحا به کنارم نرسیدست

  ***

تو ای باد بهاری مـده جولان به گلستان

روا نیست که خـوش نفحه سوارم نرسیدست

  ***

به ظاهر لب خندان و به باطن دل گریان

سُرورم همه بـاطل چو که یـارم نرسیدست

  ***

ز غم در تب و تابم ، و سوالم ز خود اینست     

که سرخوش ز چه باشم چو قرارم نرسیدست

  ***

شدم شهره ی شهرم به دو چشمانِ سپیدم      

بـه مرهـم ز نگـاهش، دل زارم نرسیدست

  ***

خـدایا مپسـندم دم مـرگی که قریبست    

بگـویم بـه تـو حتـی به مزارم نرسیدست

  ***

بدان ««منتظرا»» مستی عشاق حرام است

درین لحظه که آن بـاده گسارم نرسیدست


پ.ن1:شرمنده ام نواقص و اشکالات زیادی داره و درخور و شایسته ی علم و فن شما نیست

حلالمون کنید

پ.ن2: ان شاءالله اگر قسمتم باشه راهی نور هستم تا ظلمت شکن دل خودم باشم

دعا کنید که اولا قسمتم بشه و ثانیا آدم برگردم...

[ چهارشنبه بیست و چهارم اسفند 1390 ] [ 11:34 ] [ علیرضا قنادی ] [ ]




تقدیم به امام (ره) و شهدای انقلاب اسلامی:



شهاب سرخ


هنوز از تپش سبز انقلابی سرخ

درون سینه ی دل هست التهابی سرخ

ندیده ایم جز امروزِ سبز را، اما

کشیده ایم به دل، نقشی از سرابی سرخ

در آن زمانه که خورشید هم به یغما بود

عبور کرد از این آسمان، شهابی سرخ

خطی کشید به شب، واژه ی "سحر" آورد

سپیده ای زد و شد آسمان نه آبی؛ سرخ

دمی دمید و گلستان لاله ای رویید

که داد بر لبه ی تیغ ها جوابی سرخ

هزار قطره ی خون، یکهزار آیه ی عشق

نزول شد، برسد دست ما کتابی سرخ

به لحظه های زمان، قدر عطر آزادی

بدان، که ریخته از چشم ها گلابی سرخ

...

هنوز هم که هنوزست، راه ملت ما

میان باطل و حق هست انتخابی سرخ

[ یکشنبه بیست و سوم بهمن 1390 ] [ 17:28 ] [ علیرضا قنادی ] [ ]


تقدیم به پیامبر عشق و رحمت؛ نگین انگشتر مهر و صفا و گوهر هستی:


هنوز در صدف عشق، گوهری داریم             

برای رفتن معراج، شهپری داریم

هنوز دست کسی هست زیر گونه ی مان                  

برای بارش این اشک، ساغری داریم

همان که از نفس سبز اوست هر دم ما          

به یمن اوست سرشت مطهری داریم

"علیم" آمده زنگار جهل برگیرد                 

ز ما که آینه های مکدری داریم

رسید تا برساند دلیل هستی را                    

رسید تا که بدانیم کوثری داریم

به هر کلام که آورد، دل، هزاران برد            

"پیام"بر نه فقط، بلکه "دل"بری داریم

شدند آینه ها مومن از جلای نگاش             

مُقر شدند که لیلای محشری داریم                         

هنوز عطر مدینه، نسیم موی نبی ست            

خوشیم ما که نسیم معطری داریم

وراء گنبد خضراست، جنة الخضراء              

بهشت نه، که بهشت فراتری داریم




پ.ن1: نوای وبلاگ بسیار دلنشینه...

پ.ن2: التماس دعا...

[ چهارشنبه نوزدهم بهمن 1390 ] [ 22:40 ] [ علیرضا قنادی ] [ ]


پیش نوشت: به هر طریقی که با خودم کلنجار رفتم نتونستم خودم رو متقاعد کنم که برای سالروز آغاز امامت آقا پستی نگذارم

آقا جان، خیلی منتظرتم...


جزو اولین اشعاری هست که در گذشته به آقا تقدیم کردم:


دل به تنگ آمد از این هجران دوست               

ای خدا، کی دیده فرش پای اوست

مهدیا، بنگر که ما مستضعفیم                          

چشم ما بی نور و ما جان بر کفیم

پرده از صورت برانداز ای حبیب                   

من غریبم، همنوازی کن غریب

سال ها در انتظارت درگذشت                        

از فراقت سر نهادم سوی دشت

ای که بر خوبان عالم دلبری                          

از منِ بی مایه هم دل می خری؟

جمعه ها هنگام فوت آفتاب                            

بر سرم آوار می گردد خراب

که ای مسلمان، باز یک آدینه رفت                   

فرصت وصل به حق آیینه، رفت

تا به کی خورشیدی اندر پشت ابر؟                  

تا به کی روزی ما دوری و صبر؟

ای مسیحا، ای که انفاست شفاست                   

ای که رویت همچو بدری در سماست

ای جمالت یوسفان را بنده کرد                                   

ای که چشمت شمس را شرمنده کرد

ای دو ابرویت دو تیغ ذوالفقار                                   

ای که دریاها ز خشمت بی قرار

ای مناجات و دعایت جان نواز                                   

ای که مضطر را تو هستی چاره ساز

ای که عطرت بر خماران باده است                 

نزد تو نرگس به پای افتاده است

ای که جایت باشد اندر فوق عرش                    

یک نگاهی هم روا کن سوی فرش

فرقتت دل را چه ویران کرده است                  

داغ مجنون را دوچندان کرده است

ده زوالی بر زمستان ای بهار                        

بر زمین باران عدلت را ببار


دانلود این شعر با اجرای خودم

[ پنجشنبه سیزدهم بهمن 1390 ] [ 14:11 ] [ علیرضا قنادی ] [ ]

ان شاءالله هرچه که خیر هست

برای همه اتفاق بیفتد

شدیدا التماس دعا دارم از دوستان...



پ.ن1: شاید برای مدتی تعطیل باشم...

[ جمعه هفتم بهمن 1390 ] [ 23:4 ] [ علیرضا قنادی ] [ ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

وبلاگ اشعار سروده ی علیرضا قنادی (متخلص به منتظر)

تذکری برای خودم:
این سبز را با سبزهایی که در اصل سیاه هستند و نقابی سبز به چهره زده اند اشتباه نگیرم...

اما اینجا:
اینجا جایی است برای سبز شدن عشق
اینجا فقط دل است که سخن می گوید
با دلت بیا
نه با گِلت...

اللهم عجل لولیک الفرج
(استفاده از اشعار با ذکر منبع ایرادی ندارد)